ArtıKÜME 2025 · Yerli Yersiz

Eşik

Sanatçı, hat sanatını yalnızca estetik bir yazı biçimi olarak değil, hacim ve madde üzerinden ele alınan bir araştırma alanı olarak konumlandırır. Geleneksel yaklaşımda harf, kâğıt yüzeyinde iz bırakan bir işaret olarak değerlendirilirken, bu çalışmada harf doğrudan medyumun kendisine dönüştürülerek hattın maddi boyutu sorgulanır. Eserlerde harfler, kâğıt ve kâğıt hamuru gibi malzemeler aracılığıyla fiziksel formlara dönüştürülür ve bu formlar bir araya gelerek üç boyutlu yapılar oluşturur. Ortaya çıkan her yapı, harflerin taşıdığı görsel potansiyelin maddesel karşılığı olarak okunur. Bu yaklaşım, “hat sanatı neyi temsil eder?” sorusundan ziyade, “hat sanatı neyle var olur?” sorusunu merkeze alır. Bu bağlamda yazının anlam aktarma işlevi geri plana çekilirken, biçim, hacim ve malzeme arasındaki ilişki ön plana çıkar. Medyum, yalnızca taşıyıcı bir unsur olmaktan çıkarak üretici bir öğe hâline gelir. Çalışma, hat sanatının sınırlarını genişleterek onu iki boyutlu yüzeyden kurtarıp formun kurucu unsuru olarak yeniden tanımlar. Geleneksel sanatın ruhunu, modern bir dil ve malzeme odaklı yaklaşım ile buluşturan bu üretim, izleyiciyi yazının maddesel varlığıyla doğru-dan karşılaşmaya davet eder.